|
هفته نامه ی چای داغ از
نگاه اهالی فرهنگ و اجتماع

رمضان بشر دوست- فعال
سياسی و اجتماعی:
انتظار من از هر خبرنگار
چه در هفته نامه، روزنامه و يا تلويزيون
اين است که واقعيت را واضح و روشن مطرح
کند.
معمولا خبرنگاران در کارهای مسلکی سليقه
را کنار نمی گذارند. هفته نامه ی چای داغ
اگر درد ها و رنج ها را بيان کند، گوارا
خواهد بود. ضمنا در کابل نياز به پنجاه تا
شصت غرفه ی مطبوعات است. پيش پهنتون
(دانشگاه) حتما بايد باشد تا مردم بويژه
قشر جوان با مطبوعات در ارتباط باشند.

لطيف پدرام- شاعر:
اول از همه کار خوبی ست که
چای داغ وارد خانواده ی مطبوعات شده است.
جای نشريه ای جدی و طنز خالی ست. طنز در
مطبوعات کنونی
به قول ايرانی ها آبکی ست.
ما در ايران گل آقا را داشتيم که مسايل
جدی و طنز را مطرح می کرد. ما طنزهای عزيز
نسين را داريم. کار نشريه ی چای داغ هم
بايد با معيار طنزپردازان حرفه ای جهان
برابر باشد.
فاضل سنگچارکی- معين نشراتی وزارت
اطلاعات، فرهنگ:
چای
داغ بايد يک مفهوم خوب داشته باشد.
مطبوعات کنونی ما طوری هستند که خواننده
را جذب نمی کنند. مطبوعات وطنی را که ورق
می زنی، کمتر آدم رغبت می کند آن را
بخواند؛ چرا که کليشه ای ست و فاقد جاذبه.
من اميدوارم چای داغ با تحليل و طنز
بتواند مورد دلچسبی باشد که جای خالی را
پرکند. همانطور که پياله ی چای داغ ما را
در خستگی آرامش می دهد، هفته نامه بايد
آرامش بياورد و ذهن را به تفکر بکشاند.
باعث شود که آدم از سطح کليشه ها بيرون
آيد و نوآوری در ذوق زاده شود.
محمد علی رضوانی- مدير مسئول هفته نامه ی
اقتدار ملی:
از
نظر من چای داغ از نامش پيداست که طنز
باشد. انتظاری که می رود مسايل و مشکلات
را با طنز بيان کند. مطبوعات ما تحليل گر
نيستند و اگر چای داغ اين خلاء را پر کند،
می تواند در خانواده ی مطبوعات موفق باشد. |