گو اينكه ما را سال نو و تبريك هاي آ ن دارد به هم مي رساند ولي ما پيش از اين در پيوند پنهان واژه ها به هم رسيده ايم .وبراي شما تشكر حرف كمي ا يست . شما به رويائي ماندن فكر ميكنيد ومن در فكر ماندن و نماندن رويائي هستم. به ويژه اين روز ها كه دوستاني از سر مهرباني مرا به روز تولد من ميبرند. به 17 ارديبهشت. ولي من از سر نگراني17 را 71 مي بينم وفكر مي كنم كه اگر اين بقيت عمر جايي بود ـجايي براي ماندن بودـ در آن مي ماندم . با آنكه در لحن نامه ي شما رويائي ماندن سخت تر از رويائي شدن است.

نامه ي شما معذالك همانقدر كه مرا به عمر رفته مي برد به جر ئت آينده مي سپارد با همان دو مصرعي از لبريخته ها

كه ماندن مرا معبري براي شما مي كند . ودر 71 سالگي كلمه ها هم ــ مثل ارقام ــ جا يشان زا به هم مي دهند و در گذار شما ازمن ، ماندن رويائي آسان تر از شدن او است . شد ني كه از آن مي ترسد . من از شدن مي ترسم . هميشه . هرگراز شدن مي ترسم!

پس بگذ ر اي دوست! از من . ودر من . كه هميشه از چيري كه ندانسته بوده ام چيست ترسيده ام يعني تمام شعرٍ من از ترس شعرٍ ترس. ترس از نا گفته ، ترس از نا مرئي. ترسٍ از نا مرئي عشقٍ به نا مرئي ست . ضلع نديده است : حجم ! شعرٍ آنچه كه در پشت ٍ چيز ها ست ، شعرٍ پشت ، كه بر زبان ما جز بر زبان ما جاري نيست .

با شما: يداله رويائي